توکن امنیتی چیست؟ 0 تا 100 توکن های امنیتی

در دنیای دیجیتال امروز، امنیت اطلاعات به یکی از مهم‌ترین چالش‌ها و اولویت‌های سازمان‌ها و کاربران تبدیل شده است. به همین دلیل، ابزارهای متعددی برای حفاظت از داده‌ها و شناسایی هویت افراد توسعه یافته‌اند. یکی از این ابزارها، توکن‌های امنیتی هستند که نقش اساسی در تضمین امنیت اطلاعات و احراز هویت دارند. در این مقاله، به بررسی مفهوم توکن امنیتی چیست، انواع آن، عملکرد و مزایا و معایب استفاده از آن‌ها می‌پردازیم. با ما همراه باشید.

توکن امنیتی چیست؟

توکن امنیتی به دستگاهی گفته می‌شود که به صورت اختصاصی برای شناسایی هویت افراد طراحی شده است. این ابزار می‌تواند به عنوان یک دستگاه سخت‌افزاری مستقل عمل کرده و در بسیاری از موارد به سیستم‌های مختلف از طریق ارتباطات بی‌سیم یا با کابل متصل شود. توکن‌های امنیتی می‌توانند کلیدهای رمزنگاری شده، امضای دیجیتال و حتی اطلاعات بیومتریکی مانند اثر انگشت را ذخیره و منتقل کنند. این ویژگی‌ها باعث می‌شود که توکن‌ها به عنوان یک لایه اضافی امنیت در فرایند احراز هویت و دسترسی به داده‌ها عمل کنند.

توکن های امنیتی چگونه کار می کنند؟

توکن‌های امنیتی به وسیله ایجاد یک لایه اضافی از امنیت، فرایند احراز هویت کاربر را تقویت می‌کنند. کاربر پس از وارد کردن نام کاربری و رمز عبور، باید توکن خود را نیز در مرحله بعد ارائه دهد. این توکن می‌تواند شامل یک کد یکبار مصرف باشد که توسط توکن سخت‌افزاری تولید می‌شود و یا به عنوان امضاهای دیجیتال و اطلاعات بیومتریکی عمل کند.

در بعضی موارد، ارتباط بین توکن و سیستم از طریق USB، بلوتوث یا فناوری‌های مشابه برقرار می‌شود. این روش نه تنها ایمنی را افزایش می‌دهد، بلکه امکانات بیشتری را برای شناسایی هویت در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

توکن های امنیتی چند نوع هستند؟

برای اینکه پاسخ کامل‌تری به پرسش توکن امنیتی چیست دهیم به بررسی انواع توکن امنیتی می‌پردازیم. توکن‌های امنیتی به طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند: توکن‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری.

• توکن‌های سخت‌افزاری: این نوع توکن‌ها معمولا به شکل دستگاه‌های کوچک و قابل حمل طراحی می‌شوند که به صورت فیزیکی به کامپیوتر یا سیستم‌های دیگر متصل می‌شوند. آن‌ها می‌توانند اطلاعات حساس را ذخیره کنند و در هنگام نیاز به احراز هویت، این اطلاعات را به سیستم منتقل کنند. از جمله این توکن‌ها می‌توان به USB Token و Smart Card اشاره کرد.
• توکن‌های نرم‌افزاری: این توکن‌ها به صورت برنامه‌های نرم‌افزاری عمل کرده و معمولا بر روی گوشی‌های هوشمند یا سیستم‌های کامپیوتری نصب می‌شوند. آن‌ها می‌توانند به تولید کدهای یکبار مصرف و یا احراز هویت چند عاملی کمک کنند.

مزایای توکن امنیتی چیست؟

استفاده از توکن‌های امنیتی مزایای بسیاری دارد:

• افزایش امنیت: با استفاده از توکن امنیتی، احتمال دسترسی غیرمجاز به اطلاعات کاهش می‌یابد و لایه‌های امنیتی بیشتری به وجود می‌آید.
• احراز هویت چند عاملی: توکن‌ها می‌توانند به عنوان یک عاملی برای احراز هویت چند عاملی عمل کنند. این کار به افزایش دقت شناسایی هویت کمک می‌کند.
• حفاظت از اطلاعات حسی: اطلاعات مهم و حساس کاربران می‌تواند به شکل رمزنگاری شده در توکن‌ها ذخیره شود.

معایب توکن امنیتی چیست؟

با این حال، استفاده از توکن‌های امنیتی برخی معایب نیز دارد:

• هزینه: توکن‌های سخت‌افزاری معمولا هزینه بالایی دارند و ممکن است برای برخی سازمان‌ها مقرون به صرفه نباشد.
• تعامل فیزیکی: تکیه بر یک دستگاه فیزیکی برای استفاده از خدمات ممکن است برای کاربران دردسرساز باشد، به ویژه اگر توکن گم شود یا خراب شود.
• نیاز به آموزش: کاربران باید با توکن‌ها آشنا شوند و نحوه استفاده از آن‌ها را یاد بگیرند که ممکن است برای برخی دشوار باشد.

توکن امضای دیجیتال چیست؟

توکن امضای دیجیتال (Digital Signature Token) یک دستگاه سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری است که برای احراز هویت الکترونیکی و امضای دیجیتال اسناد به‌کار می‌رود. این توکن‌ها کلیدهای رمزنگاری شده و گواهینامه‌های دیجیتال را ذخیره می‌کنند و از آن‌ها برای تأیید هویت کاربران استفاده می‌کنند.

توکن امضای دیجیتال معمولاً به شکل یک دستگاه USB کوچک یا کارت هوشمند طراحی می‌شود که حاوی یک تراشه امنیتی است. این تراشه، کلید خصوصی و گواهینامه دیجیتال کاربر را به‌صورت ایمن نگهداری می‌کند. عملکرد این توکن بر پایه رمزنگاری نامتقارن استوار است که در آن کلید خصوصی در توکن ذخیره می‌شود و هرگز از آن خارج نمی‌شود و کلید عمومی برای تأیید امضای دیجیتال استفاده می‌شود.

این توکن‌ها برای ثبت اسناد مالیاتی، معاملات دولتی، امضای قراردادهای حقوقی و تأیید هویت در پلتفرم‌های بانکی استفاده می‌شوند. انواع رایج آن شامل ePass2003 ،Proxkey و mToken هستند که هر کدام ویژگی‌های امنیتی خاص خود را دارند.

توکن امنیتی در ارز دیجیتال چیست؟

توکن امنیتی (Security Token) در حوزه ارزهای دیجیتال، نوعی دارایی دیجیتال است که نماینده مالکیت یا حقوق مشارکت در یک دارایی واقعی مانند سهام شرکت، املاک یا اوراق قرضه است. این توکن‌ها بر بستر بلاکچین ایجاد می‌شوند و تحت قوانین اوراق بهادار نظارت می‌شوند که آن‌ها را از توکن‌های کاربردی متمایز می‌کند.

برخلاف ارزهای دیجیتال سنتی مانند بیت کوین که عمدتاً به‌عنوان واسط پرداخت طراحی شده‌اند، توکن‌های امنیتی مستقیماً به دارایی‌های واقعی متصل هستند و به دارندگان حقوق قانونی می‌دهند. این حقوق می‌تواند شامل دریافت سود سهام، بهره، حق رأی یا سهمی از درآمد باشد. فرآیند ایجاد این توکن‌ها به نام توکنیزه‌سازی شناخته می‌شود که در آن قراردادهای هوشمند قوانین مربوط به پرداخت سود و انتقال مالکیت را خودکار اجرا می‌کنند.

تست هاوی و طبقه بندی توکن‌های امنیتی

در ایالات متحده، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) با استفاده از تست هاوی تعیین می‌کند که آیا یک توکن به‌عنوان اوراق بهادار طبقه‌بندی می‌شود یا خیر. این تست شامل چهار معیار اصلی است: سرمایه‌گذاری پول، سرمایه‌گذاری مشترک، انتظار سود و تکیه بر تلاش دیگران. اگر یک توکن این معیارها را برآورده کند، باید از قوانین اوراق بهادار پیروی کند.

عرضه اولیه توکن امنیتی (STO)

توکن‌های امنیتی معمولاً از طریق عرضه اولیه توکن امنیتی (STO) عرضه می‌شوند. STO مشابه عرضه اولیه سکه (ICO) است، با این تفاوت که توکن‌های عرضه‌شده تحت نظارت قوانین اوراق بهادار قرار دارند و به سرمایه‌گذاران حمایت و شفافیت بیشتری ارائه می‌دهند. بر اساس گزارش Business Research Insights، بازار جهانی STO در سال ۲۰۲۵ به ۶.۶۶ میلیارد دلار رسیده و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۴ به ۳۱.۸۷ میلیارد دلار برسد که نشان‌دهنده رشد سالانه ۱۹ درصدی است.

انواع توکن های امنیتی

انواع مختلفی از توکن‌های امنیتی وجود دارند که عبارتند از:

• توکن‌های سهام: این توکن‌ها نماینده مالکیت سهام یک شرکت هستند و دارندگان آن‌ها حق رأی در تصمیمات شرکت و دریافت سود سهام را دارند.
• توکن‌های بدهی: این توکن‌ها نماینده وام یا اوراق قرضه‌ای هستند که یک شرکت صادر می‌کند و دارندگان آن‌ها به‌صورت منظم بهره دریافت می‌کنند.
• توکن‌های دارایی: این توکن‌ها نماینده مالکیت در دارایی‌های فیزیکی مانند املاک، طلا و نفت هستند و امکان مالکیت کسری را فراهم می‌کنند.
• توکن‌های هیبریدی: این توکن‌ها ترکیبی از ویژگی‌های توکن‌های امنیتی و کاربردی هستند و هم حقوق امنیتی می‌دهند و هم امکان استفاده در پلتفرم را فراهم می‌کنند.

نمونه های برتر توکن‌های امنیتی در 2025

در سال ۲۰۲۵، نمونه‌های موفقی از توکن‌های امنیتی در بازار وجود دارند که شامل tZERO به‌عنوان یک پلتفرم معاملاتی با رعایت کامل قوانین کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، INX Token که یک توکن هیبریدی با حق دریافت ۴۰ درصد از جریان نقدی عملیاتی است، SPiCE VC که یک صندوق سرمایه‌گذاری خطرپذیر توکنیزه‌شده است، BUIDL که بازدهی دلاری را با مزایای توکنیزه‌سازی ترکیب می‌کند و Blockstream Mining که دسترسی به صنعت ماینینگ بیت کوین را از طریق یک توکن امنیتی فراهم می‌کند.

تفاوت توکن امنیتی و توکن کاربردی

تفاوت اصلی بین توکن‌های امنیتی و توکن‌های کاربردی در ماهیت و هدف آن‌هاست. توکن‌های کاربردی فقط برای دسترسی به محصولات یا خدمات یک پلتفرم طراحی شده‌اند و به دارندگان هیچ حق مالکیت یا سودی نمی‌دهند. از سوی دیگر، توکن‌های امنیتی نماینده سرمایه‌گذاری در یک دارایی واقعی هستند و به دارندگان حقوق قانونی و مالی می‌دهند. این تمایز باعث می‌شود که توکن‌های امنیتی تحت نظارت سازمان‌های نظارتی مانند SEC قرار بگیرند در حالی که توکن‌های کاربردی معمولاً از این نظارت معاف هستند.

مزایا و چالش های توکن های امنیتی

از مزایای اصلی توکن‌های امنیتی می‌توان به شفافیت بالا از طریق ثبت تمام تراکنش‌ها روی بلاکچین، دسترسی جهانی برای سرمایه‌گذاران از سراسر دنیا، نقدشوندگی بهتر با معاملات سریع‌تر، مالکیت کسری که به افراد اجازه می‌دهد با سرمایه کم بخشی از دارایی‌های گران‌قیمت را خریداری کنند، امنیت و حمایت قانونی از طریق رعایت قوانین اوراق بهادار و اتوماسیون فرآیندهای پرداخت و انتقال از طریق قراردادهای هوشمند اشاره کرد.

اما چالش‌هایی نیز وجود دارند که شامل پیچیدگی رعایت قوانین چندگانه در کشورهای مختلف، نقدشوندگی نسبتاً محدود در بازار ثانویه که هنوز در حال توسعه است، نیاز به دانش فنی برای درک فناوری بلاکچین و قراردادهای هوشمند، و تغییرات احتمالی در قوانین مربوط به توکن‌های امنیتی می‌شوند.

آنچه از مقاله توکن امنیتی چیست آموختیم :

در پایان مقاله توکن امنیتی چیست می‌توان گفت، توکن‌های امنیتی به عنوان ابزارهای حیاتی در نظام‌های امنیت اطلاعات و حفاظت از داده‌ها به شمار می‌روند. این توکن‌ها به افراد و سازمان‌ها امکان می‌دهند که به صورت ایمن و معتبر به سیستم‌ها و منابع دیجیتال دسترسی پیدا کنند. به طور کلی، توکن‌های امنیتی با کاهش ریسک‌های ناشی از نفوذ و دسترسی غیرمجاز، امنیت اطلاعات را تقویت می‌کنند و اعتماد کاربران را نسبت به سیستم‌های دیجیتال افزایش می‌دهند.